برگردان شعر لکی به زبان دری 

 این شعر به زبان مادر (لکي) بسیار زیبا هست من با اجازه ی سراینده ی محترم که اسم ایشان
 راهم نمی دانم شعر را با اندک تغییراتی به زبان دری برگردانده ام چنانچه  می دانید ترجمه ی هیجشعری به زبان دوم هیجگاه زیباییها و احساسات شعر به زبان اصلی را ندارد 

کو آن بهاری !که بهاری کند ؟

از غنچه های سبز نگهداری کند 

دل تنگم از ؛ ابرهای خشک نازا

ابرهای  پیر  و   پَکَر   و  نا   برا*

دل تنگم از کوچه های ؛پیر و سرد

کوچه های تاریک   پر  از      نامرد 

سوز سرد غروب،   زمهریر  شب 

زخم قدیمیِ‌‌  من و  لرز و  تب 

پنجره  دنیا ،قفس  در پی   قفس 

بلبل شب مانده غمین بی هوس

ناله قناری به قفس  ،مویه خوان

هر. نفسی تا نفسی  ،مویه خوان

تا قفس هست که بال پرواز نیست 

حق حق گریه شب را پایان  نیست

خنجر سوز شب و  شلاق    باد

ناله ی شغال ،سوز خنده  شغاد

فصل نقاب است  بزران*زنگ را

پاک کن با اشک ،خون سر زخم را 

این بغض کهنه   ببرید         نفسم

سایه غمی  مدام در پیش و  پسم 

باغ بهاری  گلام   شد      درو 

خون گریه کنید عینعلی و خومرو*

از چکِ  سوزِ سرمای جان شخود

نارک نازک سحر  گشت     کبود

دل تنگم از ایلی که شب گرفته

سایه سیاه ِ غم  بغل     گرفته 

تا کی کابوس شب و سایه شب

بر سر لاشه سحرم  جغد  شب 

کوچه ي بن بست پکر کشت مرا

ملک اندوه ملک  چمر* کشت مرا

از دل کس سوزِ   براری *  نماند

مردان ایل را اثری  زین   نماند 

شب حناق* از غم و از  لرز و تب

چنگ می زنم بر پوست دیوار شب

هرچه می گریم گل صبح پیدا نیست

دفتر شاهنامه غمم پایان نیست

زخم دل  بلبل  را  درمان   نیست

بخت من جز هوره* و رارا* نیست

بیت من ار تلخ است ولی هست راست 

سوز دل یاس هست ،در  اخم داس

البته راست است  زمستان می رود

سوز سرما لرز  دندان   می رود

فصل درو سوسن و یاس می رود

شادی کنید دوره ی داس می رود

شب تلخ داس رود و  جغد شب 

هم نفسی آید و  گرمای    تفت

هم نفس  از  ایل  بهاران   من 

با   خبر  از  زخم   دیاران   من 

هم نفسی آید  نفس چون  بهار 

سوم* زمستان می رود  به مغار 

شب شکن از شرق  دماوند رسد 

تیغ هُوَر  از  کشتن شب تیز  شود 

نم نم باران بهاری  میاد 

کم بخند ای زخم که دارو میاد 

در  سفرند  ابرهای  بارانیم 

ابرهای   زیبای      بهارانیم

ای تبر  خیره سر   شاخه  بُر

سبز تر از   دار ٫ هزاران  چغر؟ 

سال تبر  سال غم  می گذرد 

این شب از طالع شمع می گذرد 

ممنونم

برا = برادر

بزران = زنگها را به صدا در بیاور 

عینعلی و خومرو  دو نفر از هوره خوانان قدیم بودند که صدای محزونی داشتند و در مصیبتها میخواندند 

چمر = عزا . عزاداری 

حناق = غده ای که در گلو در آید . دیفتری 

هوره= آواز محزون

رارا= مقام موسیقایی غمگین

سوم= سوز سرما . زمهریر

چغر= مکانی پر از درختچه و نهال بلوط