نامگذاری سرزمین پارس به ایران خدمت یا خیانت
نامگذارى سرزمين پارس به ايران خدمت يا خيانت
به نام شهرهاى ايران زمين در يكى از نامه هاى حكيم طوس ابوالقاسم فردوسى توجه بفرماييد!
هر آن شهر كز مرز ايران نهى
بگوتا كنم آن ز تركان تهى
از ايران به كوه اندر آيد نُخست
در غرچگان از بر بوم بُست
دگر طالقان شهر تا فارياب
هميدون در بلخ تا اندرآب
دگر پنجشير و در باميان
سر مرز ايران و جاى كيان
دگر گوزگانان فرخنده جاى
نهادست نامش جهان كدخداى
دگر موليان تا در بدخشان
همين است از اين پادشاهى نشان
فروتر دگر دشت آموى و زم
كه با شهر ختلان بر آيد برم
چوشنگان و ترمذ و ويسه گرد
بخارا و شهرى كه هستش به گرد
هميدون برو تا در سغد نيز
نجويد كسى پادشاهى به چيز
وزان سو كه شد رستم گردسوز
سپارم به او كشور نيمروز
زكوه و ز هامون بخوانم سپاه
سوى باختر بر گشايم راه
بپردازم از اين در هندوان
ندارم تاريك از اين پس روان
زكشمير و ز كابل و قندهار
شما را بود آنهمه زين شمار
وزان سو كه لهراسب است جنگجوى
الانان و غز در سپارم بدوى
ملاحظه مى شود ايران زمين كه فردوسى از نام برده است يا حكيم نظامى ششصد و پنجاه بار نامبرده مرادشان افغانستان و حوالى افغانستان است
در همه جاى شاهنامه قبله گاه ايرانيان شهر بلخ است!
به بلخ گزين شد بر آن نوبهار
كه يزدان پرستان بر آن روزگار
مرآن خانه داشتند ى چنان
كه مر مكه را تازيان اين زمان
در جاى ديگر گويد
يكى باره زيشان فرستم به بلخ
به ايرانيان بر كنم روز تلخ
دگر باره بر سوى كابلستان
به كابل كشم خاك زابلستان
آيا فردوسى به عمد نامى از هخامنشيان و كوروش بزرگ نياورده است ؟
آيا در خداى نامه يا نامه شاهان كه توسط دهقان دانشور در زمان قباد ساسانى تأليف يافته است ودست به دست گشته تا به دقيقى و فردوسى رسيده و آنرا به نظم درى برگردانده اند (عجم زنده كردمبدين پارسى )واقعا نامى از كوروش و هخامنشى نبوده است ؟
فردوسى اگر از البرز نام مى برد و جايگاه سيمرغ هيچ ربطى به اين البرز امروزى و دماوند ندارد
نام رشته كوه شمال ايران كنونى (البرز)سيصدسال بيشتر قدمت ندارد !
البرزيكى از كوههاى افغانستان آن زمان البرز بوده است
مانند اشترانكوه كه هم در كناره ى دشت تيان تركمنستان هست و هم در لرستان
البرز نام كوهى هست در حوالى جنوب بلخ كه البته اين كوه هند به همين نام است
استاد مينويى : مراد از البرز را كوههاى شمال هندوستان مى داند
جرجانى گويد :در غور پنج پاره كوه هست يكى زال مرغ منديس- كه زال پسر دختر شاه مهراب كابلىپدر رستم را در آنجا پروراند
يكى كوه البرز است در نزديكى بلخ اگر كابل را كابلستان فرض كنيم
حدود زابلستان در شاهنامه به گفته ى دهخدا : از شرق به ولايت كابلستان و از غرب به سيستان و ازجنوب به رود سند و از شمال به جبال هزاره و خراسان و طوالش!
بخش اول شاهنامه تقريبا به تمام و كمال اتفاقات در شهرهاى افغانستان روى داده اند !
سيمرغ - البرزكوه
سام از غور بلخ
زال زر متولد بلخ وفات چهل ابدال
رودابه دختر مهراب كابلى پادشاه كابلستان
لهراسب شاه بلخ
گشتاسب و زرير دو شاهزاده ى در مرغزار كابل
پادشاهى گشتاسب در بلخ
زرير در مرغزار كابل
طهمورث زر دهشت در بلخ و بامى
لهراسب معتكف در آتشكده ى برزين يا نوش آذر در بلخ
جنگ اول ايران و توران در بلخ
اسفنديار و رستم در كنار هيرمند
سهراب و رستم در نيمروز
كهزاد پهلوان قلعه ى كك
برزوى شنگانى - شغنانى در بدخشان(پسر سهراب سمنگانى )
در بخش پيشداديان شاهنامه تمام اسامى و حوادث و شهرها و كوهها و رودها همگى در افغانستان وشرق و شمال شرقى ايران كنونى هست !
در بخش اول شاهنامه اسامى شهرهاى ايران بدينسان تكرار شده است!
زابل ١٤٥بار
كابل١١٦بار
بلخ٥٢بار
سيستان ٣٠بار
هرات ١٠بار
سمنگان٨بار
بُست٥بار
شغنان ٥بار
كندور -قندوز ٥بار
غزنى ٣بار
دهستان از شهرهاى بادغيس ٥بار
طالقان يكى در مركز تخاريتان و ديگرى در حوزه ى مرغاب بين مرو و بلخ ٣بار
غرچگان ٣بار
مرو رود ٣بار
باميان ٢بار
قندهار٢بار
فارياب ، جوزجان ، بدخشان ، غور ، پنجشير ، اندرآب ، جَرَم يا چرم ، بامين ، گرزوان ، دينور هركدامچند
كوهها - البرز ١٠بار هندوكش به نام هندوكوه يا كوه هند و سفيد كوه
رودها جيحون يا آمو ٦بار هلمند ١١ بار كاسه رود ٣بار
شهرها و كوهها و رودها و اماكن ايران كنونى هرگز در قسمت اول شاهنامه بخش پيشداديان نامىبرده نشده است !!!
در بخش دوم شاهنامه از شهرهاى غربى ايران يا شهرهاى پارس نام برده شده است ! اما بدينگونه!
سوى گرگساران و مازندران
همى راند خواهم سپاهى گران
چو نزديكى گرگساران رسيد
يكايك ز دورش سپهبد بديد
ببستند از آن گرگساران هزار
پياده به زارى كشيدند خوار
سپهبد سوى شهر ايران كشيد
سپه را به نزد دليران كشيد
در داستان هفت خوان رستم فردوسى مردم مازندران را ديو شمرده است
در اينجا نيز داستان سام زابلى با ديوان مازندران
رزم اسفنديار با ديوان مازندران
نقل شده است
سوى گرگساران سوى باختر
درفش خجسته بر آورد سر
يكى ترك بُد نام او گرگسار
ز لشكر بيامد بر شهريار
ز بزگوش و سگسار و مازندران
كس آريم با گرزهاى گران
گویا مراد فردوسی از توران همین ایران زمین کنونی بوده است و هرجا که از این مناطق نام برده اینمناطق را به نام جانوران که سمبل و الگوی زشتی و پلیدی هستند نام برده سیستان را سگستان گفتهمازندران را دیوستان سایر مناطق پارس را گرگستان و گرگساران نام برده است
اما در نبرد با عربها و تباهى پارس جنگ از كناره هاى بابل شروع و كشته شدن يزدگرد در ازبكستانپايان مى يابد
نام پارس بارها در شاهنامه آمده است جالب است كه حكيم طوس پارس را جداى از ايران دانستهاست
چه رومى چه تازى و چه پارسى
چه سغدى چه چينى و چه پهلوى
يك ايوان همه جامه ى رود و مى
بياورده از پارس و اهواز و رى
رده بركشيدند ايرانيان
چنان چون بود ساز جنگ كيان
كجا گفته بودش كه از ترك و چين
سپاهى بيايد به ايران زمين
كس از نامه ى نامداران نخواند
كه چندين سپه كس ز تركان براند
شما را سوى پارس بايد شدن
شبستان بياوردن و آمدن
وزان جا كشيدن سوى زاو كوه
برآن كوه البرز بردن گروه
از ايدر كنون زى سپاهان رويد
وزين لشگر خوبش پنهان رويد
به گمانم گر حكيم طوس زنده شود و ما پارسيان را ببيند كه چنين او را ستايش مى كنيم و چنين او رااز خودمان و خودمان را از او مى پنداريم به حماقت ما زار زار گريه خواهد كرد !
ادامه دارد !
جهانبخش رشيدى
